Twijfels over het FIRE-pad

 De afgelopen jaren hebben we veel gedaan om onze financiële toekomst veilig te stellen. We hebben een bescheiden passieve inkomstenbron in de vorm van dividenden en obligaties,  een lage hypotheek en zijn verder schuldenvrij. We hebben een energiezuinig huis, zonder elektriciteitsrekening. 

Tegelijkertijd leven we wel degelijk op vrij grote voet. Boodschappen zijn niet exorbitant, maar er echt extreem op letten doen we ook niet direct. We rijden veel, en mijn leaseauto is groot en luxe. Stukje levensstijlinflatie, vergoelijkt door het excuus dat ik er veel in zit en comfort belangrijk is. 

Ook gaan we meerdere keren per jaar op reis en regelmatig uit eten. Ons spaarpercentage ligt rond de 30 procent, pensioen en normale hypotheekaflossing niet meegerekend.

Echter,  de kinderen zijn nu klein. Hun herinneringen en rest van hun leven wordt nu gevormd. Moeten we niet nog meer reizen en met ze doen? Meer tijd vrijmaken? Begrijp me niet verkeerd, we zijn niet altijd weg en 5 dagen per week is 1 van ons de hele dag thuis. Maar het voelt soms gehaast, mentaal afwezig. Natuurlijk wordt dit ook makkelijker als Lieftallige Echtgenote straks veel dichterbij werkt. Maar toch...

Dit staat op gespannen voet met over 10 jaar stoppen met werken (of dit kunnen in ieder geval). 

Mijn type werk (laten we zeggen hoger management) laat zich voor mij niet invullen met minder uren. Ik vind mijn werk ook te leuk. Idem dito voor Lieftallige Echtgenote (en ik wil geen tradwife, en zij wil het niet zijn.

Dus gaan we alles op alles zetten om snel klaar te zijn? Of gaan we door met onze toch wel luxe levensstijl waarbij we nog altijd veel overhouden? Of helemaal los en leven zoals mijn collega-managers in het bedrijf?

Reacties

  1. Dat je op een gegeven moment zou kunnen stoppen met werken wil toch niet zeggen dat je moet stoppen. Het niet meer afhankelijk zijn van een inkomen is dan een prima bescherming in mogelijk vervelende werksituaties.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt van coast-FIRE ook wel eens gehoord, hoop ik? Dat is inderdaad bewust iets vertragen op je pad om nu iets meer uit te kunnen geven aan dingen die het leven mooier, leuker, interessanter, waardevoller maken.
    Zeker de moeite waard om over na te denken! Welke eventuele aanpassingen aan jullie uitgaven (en aan jullie leven) nú zijn de moeite waard om straks nog wat langer door te moeten werken voordat jullie echt financieel onafhankelijk zijn.
    (En ja, ik zeg toch wel "moeten" doorwerken, want wie weet hoe jullie werk zich de komende jaren ontwikkelt, misschien wordt het op een gegeven moment toch minder leuk en dan "moet" je misschien toch nog even door met geld verdienen, afhankelijk van de keuzes die je eerder maakte).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gewoon doorgaan zoals je nu doet. Je neemt maatregelen voor de toekomst maar vergeet niet om nu te leven. Er is geen garantie dat julie er allemaal over tien jaar nog zijn, of er kan b.v. oorlog uitbreken waardoor je al die dingen niet meer kunt doen. In het geval alles goed blijft gaan dan zijn jullie een paar jaar later fire, dat is dan ook geen ramp.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als je de tijd die je thuis bent er mentaal ook bent, dan zou je de andere dagen prima (veel) kunnen werken, denk ik. Herinneringen zitten voor mij niet in verre vakanties, maar in momenten. Samen naar de winkel lopen en een uur onderweg zijn om er te zijn (100 meter van ons huis); er zijn als er wat is (je komt altijd als ik dat vraag mama).
    En je wilt je kinderen toch ook leren dat werken leuk kan (en mag) zijn, dat niet alles draait om geld (eigenlijk zeer weinig boven een bepaald minimum)? Meer luxe is niet synoniem voor meer plezier.
    Nou ja, dat is in ieder geval zoals ik het heb gedaan, en waar ik met veel plezier op terugkijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fin dat je bij zinnen bent gekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. 30% SR is toch helemaal prima? Hiermee bereik je voor jullie doen het leven nu en het leven dan te combineren. Waarom sneller gaan als het niet hoeft? Vooral lekker zo doorgaan en wie weet denk je er over een paar jaar anders over, wellicht niet. In ieder geval hebben jullie een prima veilige buffer met mogelijkheden en rust. En eerlijk is eerlijk, daar gaat het eigenlijk om.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Jullie leven nu, het lijkt me een prettig leven, vol met comfort én plezier. Daarnaast hebben jullie mooie carrières. Jullie kinderen groeien op met ouders die werken en tijd voor ze hebben. Ik zou het voorlopig zo houden en FIRE is een mooi doel maar ook niet zaligmakend. Ik sluit me aan bij wat misty schreef in de reactie.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Geen schoonmaakster meer!

Toch een hondje

Geen terugleverkosten betalen? Begin vandaag