Geldsnor

Afgelopen weekend ben ik met Lieftallige Echtgenote naar de musical Moulin Rouge geweest in Utrecht. Het was fantastisch, echt een aanrader. De nacht daarna in het hotel was ook leuk - maar daar laat ik me verder niet over uit.  De volgende ochtend gingen we onvermijdelijk nog even de stad in. Na het grandioze ontbijt (ik had er al voor betaald, dus heb er van genoten) was het overslaan van "Broodje Ben" nauwelijks een uitdaging. Even naar de boekhandel, even langs de Pipoos. Een leuk dagje Stad.  Maar toen. Toen zijn we naar de H&M geweest. Ik vind de H&M vréselijk. Een bezoek aan de kaakchirurg zonder verdoving kan mij nog meer bekoren dan het gemiddelde bezoek aan de H&M. Kwalitatief matige kleding, geen spannende designs; saai. Maar niet alleen saai. Ook vol met pubermeisjes, die net iets te luid praten. En sowieso lijkt de H&M zó ontworpen te zijn, dat ze zo min mogelijk omzet draaien. De mannen zitten buiten op een bankje, lijdzaam af te wachten tot hun ...

 (Noot: jep, ik ben nog steeds bezig met een poging tot migratie van blogspot af, maar tijd is beperkt). Het is de eerste week van maart, en vorige week de laatste van februari. Tot zover de open deuren, want dit wist je waarschijnlijk al wel.  Maar met de komst van de (meteorologische) lente, is ook de zon er bij gekomen. En hoe! Vanaf 25 februari (toen was het nog "winter") heb ik reeds 241kwh aan elektriciteit geproduceerd, exclusief vandaag 4 maart. Vandaag komt daar nog een kleine 40kwh bij.  Dat betekent ook dat ik vanaf dat moment feitelijk energie-positief ben: vrijwel elke dag heb ik méér elektriciteit geproduceerd dan ik heb verbruikt. Daar waar de elektriciteit in het weekend goedkoop was, hebben we een auto opgeladen zoals afgelopen zaterdag en zondag, rondom de goedkoopste momenten van de dag (van 10 tot 15 was de stroom "gratis", enkel de energiebelasting betaald). Het betekent ook dat ik op weekniveau energiepositief zal zijn tot begin oktober: de vra...

 Ik werk op één vaste dag van de week thuis. Niet omdat ik geloof dat ik effectiever ben als ik thuiswerk. Dat is namelijk echt niet zo. Maar het is wel beter te combineren met mijn privé-leven: op donderdag heb ik geen opvang voor de kinderen en ook Lieftallige Echtgenote werkt 4 dagen per week. Maar op donderdag werk ik dus thuis: vanwege de opvang, en vanwege het verkeer. Mijn route naar het werk is buiten de spits ongeveer 45 minuten. In de spits al snel 90 minuten of meer, tenzij er iets aan de hand is. Dan loopt het fors op. Ik werk dus thuis. En heb er een gruwelijke hekel aan. Ik ben verantwoordelijk voor een kleine 50 personen, over de hele operationele as van ons bedrijf. Ik práát graag met mensen. Kijk ze aan, overleg. Wil weten wat er speelt op de vloer, wat is het probleem, waarom is iets een probleem. Soms voel ik me net een GZ-psycholoog, soms een psychiater, maar vaak gewoon een steunende collega.  En ik hou van de winter. Maar dan wel échte winter - en ik woon...

 Momenteel zit Geldsnor in het o-zo-drukke fenomeen "binnenspeeltuin", ook wel bekend als het Krijspaleis.  Een kakofonie aan gillende kinderen, krijsend geteisem en schreeuwend addergebroed. Een plek waar kinderen maximaal herrie lijken te maken - wat er natuurlijk bijhoort.   Ook een plek waar volwassenen (en ik incluis op dit moment) zich afsluiten van alles en iedereen door met hun telefoon te zitten spelen, en zelfs een dappere man met laptop die pretendeert te werken.  Zelf heb ik een middagje vrij genomen voor de verjaardag van 1 van mijn kinderen.  Geen pretenties tot werken deze middag. Het is ook al druk genoeg, qua werk. Al hoop ik snel een andere baan te hebben. We zijn overgenomen door een bedrijf welke valt onder vijandelijk regime, en daar wil ik niet te lang blijven hangen. Ook ben ik bezig met het terugverhuizen van mijn blog uit dit verderfelijke Amerikaanse blogspot,  en naar een AWS-vrije server. Zonder cookies, zonder statistieken,...

 Niet alleen met dit nieuwe kabinet, maar ook met alle andere kabinetten die mogelijk zouden zijn geweest, is er sprake van een ruimte-tekort. We hebben ruimte nodig voor ons voedselvoorziening, om te wonen, te werken en energie op te wekken.  Maar ook om te recreëren, vliegvelden te bouwen en om voorbereid te zijn op de toekomst, om de komende honderden jaren ook nog met de knietjes boven het water uit te steken. Volgens mij kunnen we hier 2 vliegen in één klap slaan: een nieuwe flevopolder bouwen. Het moet toch perfect mogelijk zijn om de ondiepe Noordzee te gebruiken voor een groot deel van het bovenstaande? Ik zeg: laten we ambitieus zijn. Laten we een eiland opspuiten, voor de kust van Zuid-Holland en Noord-Holland, grofweg tot Zandvoort.  Uiteraard verstoord dit het uitzicht van de huidige kust. Maar, je hebt daar geen last meer van zandafslag door stormen en het water wat tussen het eiland en de huidige kust komt, is in de zomer veel warmer waardoor er beter gezwom...

  Het einde van de salderingsregeling: context, gevolgen en misverstanden Het is inmiddels 2026. Over elf maanden verdwijnt eindelijk de salderingsregeling voor zonnepaneelbezitters. Deze regeling maakte zonnepanelen jarenlang financieel zeer aantrekkelijk, maar veroorzaakte ook problemen: lokale netcongestie door massale teruglevering en de opkomst van terugleverkosten. Hoewel veel mensen denken dat deze twee zaken direct samenhangen, is dat maar beperkt het geval. 1. De afbouw van de salderingsregeling Dat de regeling zou verdwijnen, is al lang bekend. De discussie begon in 2011, het werd beleid in 2017 en de afbouw zou starten in 2021. Door politieke druk is dit uitgesteld tot 2027. De voorspelbare reacties volgden: de overheid zou onbetrouwbaar zijn, en mensen zouden hun zonnepanelen uitzetten. Beide reacties missen de kern. De regeling was nooit bedoeld als eeuwige garantie. En het uitzetten van omvormers is juist precies wat de overheid wil voorkomen: het doel is dat mensen h...