Geldsnor

 Ik werk op één vaste dag van de week thuis. Niet omdat ik geloof dat ik effectiever ben als ik thuiswerk. Dat is namelijk echt niet zo. Maar het is wel beter te combineren met mijn privé-leven: op donderdag heb ik geen opvang voor de kinderen en ook Lieftallige Echtgenote werkt 4 dagen per week. Maar op donderdag werk ik dus thuis: vanwege de opvang, en vanwege het verkeer. Mijn route naar het werk is buiten de spits ongeveer 45 minuten. In de spits al snel 90 minuten of meer, tenzij er iets aan de hand is. Dan loopt het fors op. Ik werk dus thuis. En heb er een gruwelijke hekel aan. Ik ben verantwoordelijk voor een kleine 50 personen, over de hele operationele as van ons bedrijf. Ik práát graag met mensen. Kijk ze aan, overleg. Wil weten wat er speelt op de vloer, wat is het probleem, waarom is iets een probleem. Soms voel ik me net een GZ-psycholoog, soms een psychiater, maar vaak gewoon een steunende collega.  En ik hou van de winter. Maar dan wel échte winter - en ik woon...

 Momenteel zit Geldsnor in het o-zo-drukke fenomeen "binnenspeeltuin", ook wel bekend als het Krijspaleis.  Een kakofonie aan gillende kinderen, krijsend geteisem en schreeuwend addergebroed. Een plek waar kinderen maximaal herrie lijken te maken - wat er natuurlijk bijhoort.   Ook een plek waar volwassenen (en ik incluis op dit moment) zich afsluiten van alles en iedereen door met hun telefoon te zitten spelen, en zelfs een dappere man met laptop die pretendeert te werken.  Zelf heb ik een middagje vrij genomen voor de verjaardag van 1 van mijn kinderen.  Geen pretenties tot werken deze middag. Het is ook al druk genoeg, qua werk. Al hoop ik snel een andere baan te hebben. We zijn overgenomen door een bedrijf welke valt onder vijandelijk regime, en daar wil ik niet te lang blijven hangen. Ook ben ik bezig met het terugverhuizen van mijn blog uit dit verderfelijke Amerikaanse blogspot,  en naar een AWS-vrije server. Zonder cookies, zonder statistieken,...

 Niet alleen met dit nieuwe kabinet, maar ook met alle andere kabinetten die mogelijk zouden zijn geweest, is er sprake van een ruimte-tekort. We hebben ruimte nodig voor ons voedselvoorziening, om te wonen, te werken en energie op te wekken.  Maar ook om te recreëren, vliegvelden te bouwen en om voorbereid te zijn op de toekomst, om de komende honderden jaren ook nog met de knietjes boven het water uit te steken. Volgens mij kunnen we hier 2 vliegen in één klap slaan: een nieuwe flevopolder bouwen. Het moet toch perfect mogelijk zijn om de ondiepe Noordzee te gebruiken voor een groot deel van het bovenstaande? Ik zeg: laten we ambitieus zijn. Laten we een eiland opspuiten, voor de kust van Zuid-Holland en Noord-Holland, grofweg tot Zandvoort.  Uiteraard verstoord dit het uitzicht van de huidige kust. Maar, je hebt daar geen last meer van zandafslag door stormen en het water wat tussen het eiland en de huidige kust komt, is in de zomer veel warmer waardoor er beter gezwom...