De H&M en gezondheidsdingetjes

Afgelopen weekend ben ik met Lieftallige Echtgenote naar de musical Moulin Rouge geweest in Utrecht. Het was fantastisch, echt een aanrader. De nacht daarna in het hotel was ook leuk - maar daar laat ik me verder niet over uit. 

De volgende ochtend gingen we onvermijdelijk nog even de stad in. Na het grandioze ontbijt (ik had er al voor betaald, dus heb er van genoten) was het overslaan van "Broodje Ben" nauwelijks een uitdaging. Even naar de boekhandel, even langs de Pipoos. Een leuk dagje Stad. 

Maar toen. Toen zijn we naar de H&M geweest. Ik vind de H&M vréselijk. Een bezoek aan de kaakchirurg zonder verdoving kan mij nog meer bekoren dan het gemiddelde bezoek aan de H&M. Kwalitatief matige kleding, geen spannende designs; saai. Maar niet alleen saai. Ook vol met pubermeisjes, die net iets te luid praten. En sowieso lijkt de H&M zó ontworpen te zijn, dat ze zo min mogelijk omzet draaien. De mannen zitten buiten op een bankje, lijdzaam af te wachten tot hun partner weer uitgebraakt wordt door de Grijze Muizen Winkel. Of in mijn geval: alle bankjes waren bezet. En binnen is geen ENKELE plek te vinden waar je kunt zitten, behalve 1 zielig, oncomfortabel rotkrukje in de hoek van de paskamers. 

Jeetje, wat een verschrikking toch altijd. Ik wip van het ene been naar het andere, met een toenemend discomfort, afnemend geduld en oplopende frustratie. Trek iets aan, het is toch allemaal net zo saai!

Maar - het diende een verrekes goed doel. Lieftallige Echtgenote moet binnenkort een flinke operatie ondergaan en moet dan een aantal dagen in het ziekenhuis blijven. En moet daarna een ruime periode thuis herstellen. Daar had ze comfortabele kleding voor nodig, die ze niet weg wil gooien na 3x dragen maar ook geen doordruk-strepen maakt. 

Dus ik heb me maar opgeofferd. Hopen dat de operatie binnenkort soepel verloopt. Zij heeft er nog geen angst voor, ik zelf ben er licht door getraumatiseerd. Bij een soortgelijke ingreep is iemand die me lief was destijds bijna er in gebleven door complicaties en ernstig bloedverlies. Daar zit dus een flinke zorg. 

Een zorg die ik niet met haar deel, maar volledig voor mezelf hou. Je hoeft niet alles te delen. Daar wordt zij niet beter van, en het laatste wat ze moet doen is mij troosten. Het komt wel goed. Tenminste, die kans is groot.