Het zwembad: echte verbinding?
Vandaag ben ik naar een zwembad geweest in een leuk Brabants plaatsje. Met de kinderen en natuurlijk Lieftallige Echtgenote.
Zwembaden vind ik heerlijk- en verschrikkelijk tegelijkertijd. De pluriformiteit aan mensen is fantastisch: dik, dun, aantrekkelijk en minder, met tattoo of piercings, en allerlei andere bijzondere verschijningen. Zonder waardeoordeel, ik hou er van. De kinderen vrij zien spelen, de tolerantie ten opzichte van een ieder (vrijwel altijd). En : maar weinig telefoongebruik in zo'n zwembad. Mensen kijken elkaar aan, maken contact en verbinding. Er is geen haast. Geen Instagram of Tiktok, op één enkeling na die dutsig genoeg is om een telefoon nabij het water te hebben.
Al was er een uitzondering. Op deze stralende zondag zat er 1 meneer met zijn laptop in een stoeltje, te werken. Heb je nu hart voor de zaak, of geen hart voor je kinderen die de aandacht duidelijk nodig hadden? Enfin, niet mijn probleem, en ik had andere prioriteiten. De golven gaan aan!
Dit vind ik dus leuk aan terrasjes in grotere steden. Er loopt allerlei pluimage rond. En als je kiest voor een stad als Amsterdam of Maastricht hoor je ook nog eens allerlei verschillende talen. Dan kun je vaak ook nog eens lekker commentaar geven zonder dat ze je verstaan 😉. En dat commentaar kan gaan over verkeersgedrag, kleurenpalet van kleding tot tattoos en piercings.
BeantwoordenVerwijderen