Risk in de echte wereld

 Stel, je hebt een vijand. Al dan niet door jezelf bedacht of groter gemaakt. Vroeger was het een goede handelspartner. Lage loonkosten, veel beschikbaarheid. Fantastisch. Maar nu, nu zijn ze een bedreiging. Niet zozeer omdat ze expansief zijn of agressief, maar wel omdat ze je economisch volledig overklassen. En enkele partners waar jouw economie van afhankelijk is, wordt wél bedreigd door deze vijand.

"En Passant" zijn de landen waar je volk vandaan komt, ook gemaakt tot vijanden. Of in ieder geval, niet meer dan klanten of leveranciers. Een "business-approach". 

Welkom in de situatie van de Verenigde Staten en de banden met China en Europa. 
Nu lijkt het een fantastisch plan om deze vijanden economisch te raken. Immers, China gebruikt veel grondstoffen uit Iran. En Europa, maar ook Japan en India (die hierboven dus ontbraken) zijn afhankelijk van veel grondstoffen uit de regio. 
Het enige goede alternatief voor deze grondstoffen zijn de Verenigde Staten. Hun inkomsten kunnen exploderen door de export van gas en olie en andere grondstoffen. 

Ondertussen is Europa "land-locked" met alle potentiële vluchtelingen van deze oorlogen én het vacuüm er omheen. Zoals een oorlog die woedt tussen Afghanistan en Pakistan om maar iets te noemen. Een vluchtelingencrisis zou de VS heel goed uitkomen. Het steunt het extreem-rechtse narratief, zet druk op Turkije als NAVO-land en naar China zal men niet vluchten. Onpraktische route en weinig attractief. 

Daar komt bij; onze gasvoorraden zijn bijna leeg en we hebben ons volstrekt afhankelijk gemaakt van buitenlandse mogendheden. Dat is niet handig. Helaas is het ook erg oneerlijk en ondemocratisch: de rijkste landen betalen simpelweg meer, waardoor armere landen geen toegang meer hebben tot de grondstoffen. Maar binnen de rijkere landen zijn het ook de minst-vermogenden die hier het meest last van hebben, en is het zelfs zo dat rijke mensen hier misschien voordeel van hebben.

Vergelijk maar de situatie van iemand die met zijn oude autootje naar zijn of haar werk rijdt, na vertrokken te zijn uit een slecht geïsoleerd huurhuis - met iemand zoals wij, met elektrische auto's (waar de baas de rekening zelfs van betaald), volledig geïsoleerd en met massa's zonnepanelen. Wij krijgen méér voor de zonnestroom dan eerst, betalen geen brandstofrekening en hebben nauwelijks elektriciteitskosten.

Overigens zijn er ook zeer vermogende landen die behoorlijk in de problemen komen: Zuid-Korea, Japan en Australië. Het is afwachten hoe dit allemaal uit gaat pakken. 

Voorlopig ben ik voor mijn eigen positie positief. Voor anderen, minder...