Posts

Ik ben er nog

 Zo, het was me het jaartje wel. Niets heel specifieks, maar gewoon erg druk. Druk op het werk, druk in het privéleven, met tegenwoordig 5x per week voetbal. Een sport die ik eerst niets aan vond, maar waar ik in rap tempo ingezogen ben. Blijkt nl dat mij oudste best aardig kan ballen, en de middelste voetbalt ook. En ik? Ik geef training. Maar goed, los daarvan is werk ook druk. Een corporate moeder, budgetten, geneuzel dat je daar ook niet te ver boven mag zitten (qua omzet) en niet te snel mag groeien, want ieder kwartaal moet groei laten zien. Waanzin, in een cyclische markt om lineaire groei te laten zien. Kunst en vliegwerk dus. De doelen worden echter steeds haalbaarder en ik zal wel weer wat vaker gaan bloggen. Ik kan het goed gebruiken om mijn gedachten te ordenen en doelen in de gaten te houden.  Dit jaar was ook in de overige progesteron druk met operaties van Lieftallige Echtgenote en de nasleep daarvan. Maar alles is dus goed.

Fastned profiteert niet van Iran-oorlog

  Vandaag een mooi berichtje dat Fastned profiteert van de Iranoorlog (op nu.nl). Helaas is dat artikel geschreven door een journalist met net iets te weinig verstand van zaken hierover. Immers, de aanval op Iran vond pas plaats aan het eind van februari. Er is nog helemaal niemand in Europa die in deze paar weken besloten heeft om een elektrische auto te kopen, deze geleverd gekregen en voldoende heeft kunnen laden om maar énig effect te hebben op de kwartaalcijfers van Fastned. Dus hier even de werkelijke redenen: Lage temperaturen aan het begin van het jaar. Dit jaar was het aanzienlijk kouder dan in voorgaande jaren (zonder een koude winter te zijn). Elektrische auto’s verbruiken (veel) meer als het koud is. Er zal dus vaker geladen moeten worden. De groei van het aantal elektrische auto’s. Dat spreekt voor zich. Het vertrouwen in de infrastructuur. Veel meer mensen durven met hun auto’s met grotere reikwijdte ook daadwerkelijk een langere ...

Onkruid in de tuin

 Enkele jaren geleden begon het: een invasie van heermoes aan de rand van het dorp. Heermoes staat ook wel bekend als kattenstaart en is een uitzonderlijk hardnekkig onkruid.  Het bestaat letterlijk al honderden miljoenen jaren, omdat het bijna niet kapot te krijgen is. Het zijn de oudste planten(soort) op aarde. Qua irritatie ligt het gelijk met zevenblad.  Vervelend dus. Het ene na het andere huis was en is nog steeds aan de beurt. De invasie komt zoals meestal uit het oosten.  Al heeft heermoes geen witte kentekenplaten en vertrekt het niet op de fiets. Vorig jaar zag ik het eerste sprietje de kop opsteken door het grind heen. Ik heb het weggehaald, maar laten liggen. Heermoes is namelijk rijk aan kalium omdat het dit met zijn diepe wortels naar boven haalt. Maar het groeit niet op kaliumrijke grond: het verstikt zichzelf als het ware.  De buurman suggereerde al om gif te spuiten zoals hij deed. Gezien het zeer geringe effect wat ik bij hem zag, heb ik dit ni...

Waarom je de badkamer moet verwarmen

  Ik schreef onlangs over de verwarming in onze badkamer. We gebruiken daar elektrische vloerverwarming, en dat voel je helaas direct terug op de energierekening. Toch gaat het mij niet alleen om comfort. Natuurlijk is een warme badkamer prettig, vooral voor Lieftallige Echtgenote en kinderen. Zelf heb ik het zelden koud. Al moet ik toegeven: een warme badkamer is wél aangenaam. Maar comfort is niet de kern van het probleem. De echte reden dat verwarming in de badkamer noodzakelijk is, is veel fundamenteler: vochtbeheersing . En dat draait volledig om natuurkunde. Het dauwpunt: de stille spelbreker Warme lucht kan meer waterdamp bevatten dan koude lucht. Dat is geen mening, maar een direct gevolg van de thermodynamica. Hoe hoger de temperatuur, hoe hoger het dauwpunt: het punt waarop lucht verzadigd raakt en waterdamp condenseert tot zichtbare druppels (mist, wolken etc). In een koude badkamer wordt dat dauwpunt razendsnel bereikt. Het resultaat kennen we allemaal: beslagen spiegel...

Badkamerverbouwing?

  Een jaartje of 6-7 zijn we hier komen wonen. We hebben alles aangepakt – feitelijk zijn alleen de buitenmuren blijven staan. We hebben ook dragende muren doorgebroken, lateien geplaatst en de badkamer vergroot en uiteraard volledig vernieuwd. Want er was sinds de oplevering 30 jaar geleden niets meer aan gedaan. Strikt genomen was het leefbaar, maar niet onze smaak en niet meer voldoend aan onze wensen en eisen in een badkamer. Maar, helaas hebben we in onze verbouwing een catastrofale fout gemaakt. We hebben de verwarming op de bovenverdieping er helemaal uitgehaald. Dat is op zichzelf geen probleem: het huis is dermate goed geïsoleerd dat we boven geen verwarming nodig hebben. Als het toch erg koud is, dan kunnen we met de airco’s en elektrische verwarming het ruim voldoende warm stoken. Een groter probleem is dat ik hierdoor geen goede verwarming meer heb ik de badkamer. Alleen elektrische verwarming. Daar hebben we toen niet goed over nagedacht. Er hangt een 2000W radiato...

12 (vrijwel) gratis tips voor energiebesparing in appartementen en huurwoningen

  Op alle berichten die ik in de afgelopen 7 jaar heb geplaatst over energiebesparing en verduurzaming, krijg ik standaard een aantal dezelfde reacties. En begrijp me niet verkeerd, die zijn volledig terecht: want er zijn (veel) mensen die niet de middelen of mogelijkheden hebben om hun huis te verduurzamen. Bijvoorbeeld omdat het niet van hen is, of een appartement is en dus een VVE aan vast hangt, of omdat ze de financiële middelen niet hebben om hun koophuis te verduurzamen. Daar heb ik alle begrip voor. Dus hier wat tips waar je wél iets mee kunt, en vaak zonder investeringen of minimale investeringen. Korter douchen. Tapwater in een woning is verantwoordelijk voor ongeveer 35% van je gasverbruik (of elektriciteitsverbruik van de warmtepomp bij full-electric). Als je normaliter 5 minuten doucht, dan is 10 seconden korter al een winst van 3.5% procentpunt op je tapwaterverbruik. Dat is dus ongeveer 1% van je gasverbruik. De kraan bij het douchen niet ...

Isoleer je huis, neem een warmtepomp, rij elektrisch: doe het nu

In vroegere tijden, doch nog niet zo lang geleden, was het verduurzamen van je woning een linkse hobby. Of op zijn best een manier om geld te besparen in de maand. Dit laatste vooral met betrekking tot zonnepanelen (waarvan al >10 jaar duidelijk is dat salderen eindig is, en er dus op geen enkele manier sprake is van zwalkend overheidsbeleid, tenzij je bedoelt dat het lánger is doorgegaan ipv in 2021 al beperkt werd). Tegenwoordig is het anders. Het is een keuze voor autonomie, voor vrijheid. Een bespaarde kwh hoef je niet op te wekken of op te slaan. Je hoeft er geen gas voor te kopen van een terroristisch regime of uit het Midden-Oosten. Je hoeft er geen steenkool voor te kopen uit Australië, of bruinkool-stroom importeren uit Duitsland uit de mooiste dagmijnbouw die er bestaat net over de grens bij Venlo. Het is geen tijd meer van afwachten. De ene energiecrisis ligt net achter de rug, en de volgende heeft zich alweer aangediend. De Moeder aller energiecrises. Voorheen kochten we...

In mijn hoofd was ze al tien keer dood

Al eerder schreef ik over een zware operatie die Lieftallige Echtgenote zou ondergaan. Allereerst de update dat alles goed is gegaan - en dank vanuit mijn kant voor het geuitte medeleven. Nu zitten we in de herstelfase. Dat zal wel goedkomen. Van nature ben ik ook niet echt een doemdenken. Maar bij een soortgelijke operatie is mijn eigen moeder tientallen jaren geleden bijna overleden.  Meerdere keren ben ik wakker geworden de afgelopen weken, van de meest vreselijke nachtmerries. Het organiseren van haar begrafenis als dieptepunt, waarbij de hele playlist in een flits door mijn hoofd rondspookte. Dat heb ik niet goed meer van me af kunnen schudden. Want weet je? Zij is mijn alles. De moeder van mijn kinderen, mijn beste vriendin, minnares, partner en de belangrijkste persoon op aarde. We leerden elkaar 27 jaar geleden kennen, op de middelbare school ergens in het zuidoosten van het land. Het was geen liefde op het eerste gezicht. Ik ben 1 jaar ouder en zat 1 niveautje abstracter t...

Risk in de echte wereld

 Stel, je hebt een vijand. Al dan niet door jezelf bedacht of groter gemaakt. Vroeger was het een goede handelspartner. Lage loonkosten, veel beschikbaarheid. Fantastisch. Maar nu, nu zijn ze een bedreiging. Niet zozeer omdat ze expansief zijn of agressief, maar wel omdat ze je economisch volledig overklassen. En enkele partners waar jouw economie van afhankelijk is, wordt wél bedreigd door deze vijand. "En Passant" zijn de landen waar je volk vandaan komt, ook gemaakt tot vijanden. Of in ieder geval, niet meer dan klanten of leveranciers. Een "business-approach".  Welkom in de situatie van de Verenigde Staten en de banden met China en Europa.  Nu lijkt het een fantastisch plan om deze vijanden economisch te raken. Immers, China gebruikt veel grondstoffen uit Iran. En Europa, maar ook Japan en India (die hierboven dus ontbraken) zijn afhankelijk van veel grondstoffen uit de regio.  Het enige goede alternatief voor deze grondstoffen zijn de Verenigde Staten. Hun inko...

De H&M en gezondheidsdingetjes

Afgelopen weekend ben ik met Lieftallige Echtgenote naar de musical Moulin Rouge geweest in Utrecht. Het was fantastisch, echt een aanrader. De nacht daarna in het hotel was ook leuk - maar daar laat ik me verder niet over uit.  De volgende ochtend gingen we onvermijdelijk nog even de stad in. Na het grandioze ontbijt (ik had er al voor betaald, dus heb er van genoten) was het overslaan van "Broodje Ben" nauwelijks een uitdaging. Even naar de boekhandel, even langs de Pipoos. Een leuk dagje Stad.  Maar toen. Toen zijn we naar de H&M geweest. Ik vind de H&M vréselijk. Een bezoek aan de kaakchirurg zonder verdoving kan mij nog meer bekoren dan het gemiddelde bezoek aan de H&M. Kwalitatief matige kleding, geen spannende designs; saai. Maar niet alleen saai. Ook vol met pubermeisjes, die net iets te luid praten. En sowieso lijkt de H&M zó ontworpen te zijn, dat ze zo min mogelijk omzet draaien. De mannen zitten buiten op een bankje, lijdzaam af te wachten tot hun ...

Goedkoop weekje: maximaal profiteren van de zonne-energie

 (Noot: jep, ik ben nog steeds bezig met een poging tot migratie van blogspot af, maar tijd is beperkt). Het is de eerste week van maart, en vorige week de laatste van februari. Tot zover de open deuren, want dit wist je waarschijnlijk al wel.  Maar met de komst van de (meteorologische) lente, is ook de zon er bij gekomen. En hoe! Vanaf 25 februari (toen was het nog "winter") heb ik reeds 241kwh aan elektriciteit geproduceerd, exclusief vandaag 4 maart. Vandaag komt daar nog een kleine 40kwh bij.  Dat betekent ook dat ik vanaf dat moment feitelijk energie-positief ben: vrijwel elke dag heb ik méér elektriciteit geproduceerd dan ik heb verbruikt. Daar waar de elektriciteit in het weekend goedkoop was, hebben we een auto opgeladen zoals afgelopen zaterdag en zondag, rondom de goedkoopste momenten van de dag (van 10 tot 15 was de stroom "gratis", enkel de energiebelasting betaald). Het betekent ook dat ik op weekniveau energiepositief zal zijn tot begin oktober: de vra...

Thuiswerken & de winter

 Ik werk op één vaste dag van de week thuis. Niet omdat ik geloof dat ik effectiever ben als ik thuiswerk. Dat is namelijk echt niet zo. Maar het is wel beter te combineren met mijn privé-leven: op donderdag heb ik geen opvang voor de kinderen en ook Lieftallige Echtgenote werkt 4 dagen per week. Maar op donderdag werk ik dus thuis: vanwege de opvang, en vanwege het verkeer. Mijn route naar het werk is buiten de spits ongeveer 45 minuten. In de spits al snel 90 minuten of meer, tenzij er iets aan de hand is. Dan loopt het fors op. Ik werk dus thuis. En heb er een gruwelijke hekel aan. Ik ben verantwoordelijk voor een kleine 50 personen, over de hele operationele as van ons bedrijf. Ik práát graag met mensen. Kijk ze aan, overleg. Wil weten wat er speelt op de vloer, wat is het probleem, waarom is iets een probleem. Soms voel ik me net een GZ-psycholoog, soms een psychiater, maar vaak gewoon een steunende collega.  En ik hou van de winter. Maar dan wel échte winter - en ik woon...

Het krijspaleis

 Momenteel zit Geldsnor in het o-zo-drukke fenomeen "binnenspeeltuin", ook wel bekend als het Krijspaleis.  Een kakofonie aan gillende kinderen, krijsend geteisem en schreeuwend addergebroed. Een plek waar kinderen maximaal herrie lijken te maken - wat er natuurlijk bijhoort.   Ook een plek waar volwassenen (en ik incluis op dit moment) zich afsluiten van alles en iedereen door met hun telefoon te zitten spelen, en zelfs een dappere man met laptop die pretendeert te werken.  Zelf heb ik een middagje vrij genomen voor de verjaardag van 1 van mijn kinderen.  Geen pretenties tot werken deze middag. Het is ook al druk genoeg, qua werk. Al hoop ik snel een andere baan te hebben. We zijn overgenomen door een bedrijf welke valt onder vijandelijk regime, en daar wil ik niet te lang blijven hangen. Ook ben ik bezig met het terugverhuizen van mijn blog uit dit verderfelijke Amerikaanse blogspot,  en naar een AWS-vrije server. Zonder cookies, zonder statistieken,...

Nieuw stuk land inpolderen?

 Niet alleen met dit nieuwe kabinet, maar ook met alle andere kabinetten die mogelijk zouden zijn geweest, is er sprake van een ruimte-tekort. We hebben ruimte nodig voor ons voedselvoorziening, om te wonen, te werken en energie op te wekken.  Maar ook om te recreëren, vliegvelden te bouwen en om voorbereid te zijn op de toekomst, om de komende honderden jaren ook nog met de knietjes boven het water uit te steken. Volgens mij kunnen we hier 2 vliegen in één klap slaan: een nieuwe flevopolder bouwen. Het moet toch perfect mogelijk zijn om de ondiepe Noordzee te gebruiken voor een groot deel van het bovenstaande? Ik zeg: laten we ambitieus zijn. Laten we een eiland opspuiten, voor de kust van Zuid-Holland en Noord-Holland, grofweg tot Zandvoort.  Uiteraard verstoord dit het uitzicht van de huidige kust. Maar, je hebt daar geen last meer van zandafslag door stormen en het water wat tussen het eiland en de huidige kust komt, is in de zomer veel warmer waardoor er beter gezwom...

Het einde van de salderingsregeling: context, gevolgen en misverstanden

  Het einde van de salderingsregeling: context, gevolgen en misverstanden Het is inmiddels 2026. Over elf maanden verdwijnt eindelijk de salderingsregeling voor zonnepaneelbezitters. Deze regeling maakte zonnepanelen jarenlang financieel zeer aantrekkelijk, maar veroorzaakte ook problemen: lokale netcongestie door massale teruglevering en de opkomst van terugleverkosten. Hoewel veel mensen denken dat deze twee zaken direct samenhangen, is dat maar beperkt het geval. 1. De afbouw van de salderingsregeling Dat de regeling zou verdwijnen, is al lang bekend. De discussie begon in 2011, het werd beleid in 2017 en de afbouw zou starten in 2021. Door politieke druk is dit uitgesteld tot 2027. De voorspelbare reacties volgden: de overheid zou onbetrouwbaar zijn, en mensen zouden hun zonnepanelen uitzetten. Beide reacties missen de kern. De regeling was nooit bedoeld als eeuwige garantie. En het uitzetten van omvormers is juist precies wat de overheid wil voorkomen: het doel is dat mensen h...

De bonus van vorig jaar: wat doen we ermee

 Geldsnor heeft een mooie bonus toegewezen gekregen over het jaar 2025. Een kleine 20.000 euro bruto. Bijna 9000 euro zal hier netto van overblijven.  Maar wat er mee te doen, dat is een beetje de vraag. Afwegingen: we willen een inbouwkast laten maken in de bijkeuken. Dat doen we sowieso overigens - maar zetten we hier geld voor opzij vanuit deze bonus (kosten:5k euro).  Of toch beleggen? Of gaan we het aflossen op de hypotheek? Of gaan we het cash houden? Dan werkt het niet voor ons. Maar in onzekere tijden hebben we wel meer achter de hand en niet in stenen of een volatiele economie.  Daarentegen: de markten zijn altijd onstabiel en normale jaren bestaan niet. Van kredietcrisis naar corona, naar een componentencrisis, een Groenlandcrisis en oranje clowns. Het is altijd een beetje gek, dat is nu eenmaal de status quo.  Voor nu leun ik op de gedachte om 5000 euro extra af te lossen op de hypotheek en de rest te beleggen. Liquide middelen zouden we voldoende moe...

Het zwembad: echte verbinding?

 Vandaag ben ik naar een zwembad geweest  in een leuk Brabants plaatsje.  Met de kinderen en natuurlijk Lieftallige Echtgenote.  Zwembaden vind ik heerlijk- en verschrikkelijk tegelijkertijd. De pluriformiteit aan mensen is fantastisch: dik, dun, aantrekkelijk en minder, met tattoo of piercings,  en allerlei andere bijzondere verschijningen. Zonder waardeoordeel, ik hou er van. De kinderen vrij zien spelen, de tolerantie ten opzichte van een ieder (vrijwel altijd). En : maar weinig telefoongebruik in zo'n zwembad. Mensen kijken elkaar aan, maken contact en verbinding. Er is geen haast. Geen Instagram of Tiktok, op één enkeling na die dutsig genoeg is om een telefoon nabij het water te hebben.  Al was er een uitzondering. Op deze stralende zondag zat er 1 meneer met zijn laptop in een stoeltje,  te werken.  Heb je nu hart voor de zaak, of geen hart voor je kinderen die de aandacht duidelijk nodig hadden? Enfin, niet mijn probleem, en ik had andere ...

Kouder weekje: overleven met de warmtepomp

 Mocht het je ontgaan zijn: het is een wat kouder weekje. Niet berekoud,  en het is geen strenge winter. En alsjeblieft weerpresentatoren: hou je diepvriestemperaturen uit het praatje. Wat een rotterm,  die zelden klopt. -10 is geen diepvries. -40 een serieuze koelcel.  Dit terzijde: het was voor een warmtepomp wel echt rotweer. Temperaturen net rond de nul, sneeuwval (bij mij 20cm sneeuwdek) en smeltende sneeuw (gister was vrijwel alles weg in enkele uurtjes, ronduit indrukwekkend). Dit alles heeft ook een behoorlijke weerslag op mijn energieverbruik: niet alleen verbruik je meer omdat het simpelweg kouder is. Nee, je verbruikt in mijn geval nog extra omdat de efficiëntie van een warmtepomp terugholt.  Tot nu toe dit jaar zit de efficiëntie op 3.5. Dat wil zeggen dat ik om het huis te verwarmen met 1kwh elektriciteit 3.5 kwh warmte in het huis stop.  Eerlijk gezegd valt me dit in deze omstandigheden erg goed mee. Het absolute verbruik valt ook mee: ongevee...

De AI-fallacy

  Het ene na het andere bedrijf kondigt de grootste investeringen aan in de AI-boom (of hype). Van het ene megalomane project naar het andere. Ondertussen zijn er maar weinig bedrijven die hier écht geld aan verdienen en zijn de verdienmodellen van anderen vaak niet-transparant, soms onsmakelijk en vaak nogal los zand. Zelf gebruik ik ook AI, dat geef ik wel toe. Er zitten fantastische tools in onder andere Teams, waarmee we automatisch kunnen notuleren. Ook het doorzoeken van grote hoeveelheden data, of het samenvatten van mailtjes, opstellen van uitgebreidere mailtjes vanuit een samenvatting en dat soort werkzaamheden, is goed te doen door AI. Maar ik word persoonlijk wat onpasselijk van veel andere toepassingen. Niet alleen “muziek”, of andere kunstvormen. Maar ook het inspreken van stemmen, het maken van allerhande afbeeldingen alsof ze echt zijn en het op grote schaal laten coderen van programma’s: dit leidt tot grootschalig baanverlies. Die tekenen lijken in de VS al du...

Twijfels over het FIRE-pad

 De afgelopen jaren hebben we veel gedaan om onze financiële toekomst veilig te stellen. We hebben een bescheiden passieve inkomstenbron in de vorm van dividenden en obligaties,  een lage hypotheek en zijn verder schuldenvrij. We hebben een energiezuinig huis, zonder elektriciteitsrekening.  Tegelijkertijd leven we wel degelijk op vrij grote voet. Boodschappen zijn niet exorbitant, maar er echt extreem op letten doen we ook niet direct. We rijden veel, en mijn leaseauto is groot en luxe. Stukje levensstijlinflatie, vergoelijkt door het excuus dat ik er veel in zit en comfort belangrijk is.  Ook gaan we meerdere keren per jaar op reis en regelmatig uit eten. Ons spaarpercentage ligt rond de 30 procent, pensioen en normale hypotheekaflossing niet meegerekend. Echter,  de kinderen zijn nu klein. Hun herinneringen en rest van hun leven wordt nu gevormd. Moeten we niet nog meer reizen en met ze doen? Meer tijd vrijmaken? Begrijp me niet verkeerd, we zijn niet altijd ...